Akşam

Gözlerimde ateş mekân tuttu

Akşamın kızıllığına yatıp

Güneşin susuzluğuyla yandım

Bir akşam daha olmak üzere

Gülün rengi yine soluyor

Kara kefenini giyiniyor akşam

Üzüntüsünden sararmış yapraklar

Yokluğunda yaşanmamışlar

Ayın fersiz ışığıyla griye boyanmış sokaklar

Bir akşam daha oldu hüzünlerden

Ve sen sahneye gelirken

Ay ışığı süzülüyor yanaklarından

Unutmuyor hasret yine kokuna kaldım

Hayalin canlandı gözlerimde

Bir dokunuş aslında ayrılıklara inat

Tutkulu bir rüya gibi

Seni tanımışlık