Akşam-üstü

Dağların yorgunluğu şehrin üzerine çökmüş

Ama her uyanışta yeni bir umut

Güzel günler yakın dercesine

Bu şehre selam ederim

Her noktası zikre bulanmış

Biraz her yer gibi duran

Ama

İçim bir yerlerde

Ama

İçime hep bir ama çağıran

Kolay mı

Yürümeye burada başladım

Konuşmaya

Sevmeye

Akşam beni yanına alamazsın

Şehir yeşili besmeleyle toprağın üstüne attıkça

Önce,en önce

Biiznillahuteala

Akşam beni yanına alamazsın

Mavi ahenkleri dolaştım

Sevmeyi çok çok çokça tattım

Akşam

Sen gibisine rastlamadım