Akşamlarım..

Yüzüme vurulsa da gecenin karanlığı

Ümitler çaresizliğe boğulsa da

Bir damladır akan

Sevdadan yana

Gözlerimi okyanusa kavuşturan

Rüzgara döner başım

Bulutlu yıldızlardan eğilir yeryüzüne

Düşen yaprak misali uçar sarıdan

Konar ruhumun en yalın köşesine

Giyinir mavi düşlerin sokağından

Korkularım saklansa da ayışığında

Sızar yansımaları kapılar ardından

Acılarım özgürlüğe vurulur

Sığınma odalarında

Umut korkusuz, sevda yalansız

Aşkın, hesapsız yazılır kitabımda

Geçer hayat, söner ışıklar

Sen kalırsın

Sessiz ve başı dik akşamlarımda...