Ala-tan Yürek Sancısı

Kuşluk demi boz bulutlar,

Çiçek açtı gökyüzünde;

Dal, dal göverdi meşeler,

Umut kök saldı sürgünde.

Bir nağme tutturdu saka

Derenin çağıltısına,

Anaç serçe heveslendi

Palazın bu şarkısına.

Ala-tan silkelenirken

Ufkun tavus teleğinde,

Dağ, taş cığalandı sanki

Sabahın zindeliğinde.

Çocuksu bakışlarıma

Gülümserken yeni doğuş,

Kayaların oylumuna

Süzüldü bir alıcı kuş,

Gördük uzaktan uzağa

Fır dönen güvercinleri,

Yetişti ilk gösteriye

Karanlığın son cinleri...

Kaçan avı sür kapmaca

Oyun oldu da göklerde,

Güvercini bir atmaca

Pençeledi yüreklerde.