Alazlanmış Duyarlıklar 3
ALAZLANMIŞ DUYARLIKLAR-3
1.
ey ahâli
yarama dokunmayın
orada bir ayrılık
kıvrım kıvrım kıvranıyor
eni boyu kolay beri ölçülemez bir ayrılık
güneşi yok, karanlıklar içinde
dünyaya çoktan küsmüş
konuşamaz, dili tutuk
2.
öfkesi baldan tatlı
kalbi kırlangıç kanatlı
sevgilim benim
sütliman gülerdin güldüğün vakit
üstüme inciler sıçratırdın
bir peri masalının içinden
salınıp gelen
gülistan olurdun
sen gülistan olunca
ben kendimden geçerdim
ister inan, ister inanma
delirmişçesine çiçek açardı
ayaklarım ve ellerim
şimdi ise perperişan bir çâresizim
3.
ey sevgili
gülümserlik benden ırak
kuş sesleri, yeşillikler, dağ dorukları
neşelenmeye çağıran insancıl davranışlar
benden ırak ne zamandır
suyumda zakkum kökü
ekmeğim acımtırak
4.
ey sevgili
art arda gelir anımsayışlar
alır götürür benliğimi
yıllar yıllar öncesine
ağlar sızlar dövünürüm
her şey taş gibi oturur içime
5.
ey sevgili
sonu yok gidişlerinin
nergisler de ağlıyor, anlıyor musun
yeri doldurulamaz o boşluğuna
6.
ey sevgili
herkesin kapısı bana kapalı
söyle, kime anlatayım
sensizliğin fevkalâde bir felâket olduğunu
hem anlatsam ne çıkacak
yaşamak dedikleri: önü-sonu bir uğultu
7.
ey sevgili
gökyüzü başka türlü mâvileşirdi
ben seni dizginsizce çılgınca öptüğümde
sözlerimiz iyice açılır saçılırdı
bakışlarım bakışlarına kenetlenince
ah o günler, o günler
yeller esiyor şimdi hepsinin yerinde
8.
ey sevgili
gene de seni sevmeyi sürdüreceğim
toprak kadar doğurgan
kararlılıkla
cuntacılar oluk oluk kan akıtsa da
9.
ey sevgili
has bahçesi ömrümün en yaralısı
ne denli kahrolsak yeridir bence
şiirler de yetersiz kalırmış meğer
bir sevdayı hayat boyu haysiyetle yeşertmeye