Aldanmak
ateşe dökmüşsün gözyaşlarını
çiçek açacak mı sandın
taş kalbin üstüne
uzun mu uzun bir aşk hikayesi yazmışsın
yıllar silemez
ve o unutmaz mı sandın
bin iyilikten sonra
bir kötülüğünü görmeyecekler mi sandın
küçük bir kalbin üstüne
dağlar yüklemişsin
umudunu bağladığın taşlara
karlar yağmaz mı sandın
her şeyi var edeni bile
terk etmişse insanlar
senin dost kanunlarını çiğnemezler mi sandın
vefa, gark olmuşken dipsiz denizlere
onu birkaç yeminde bulacan mı sandın
her insan biraz katildir
sırtındaki hançer darbelerinden
ve kalbindeki derin yaralardan anlamaz mısın
çölde serap olmuş hayatın
susuzluk çeken aklın aldanmaz mı sandın
bir musalla taşında son bulduğunda ömrü hayatın
o görmezden geldiğin Rabbin
hesap sormayacak mı sandın
ve o yalan sevdalarda tükettiğin aşkın
nar-ı ateşte yakmaz mı sandın
ah insan
anadan doğma aldandın...
03.05.11