Aldım Elime Sazı, Yazdım Bir Kara Yazı (1)

Bu şiirin Hikayesi:

Bu şiiri, 1986 yılında henüz 43 yaşındayken aramızdan ayrılan rahmetli babam Muhip Erdener SOYDAN yazmış olup, yıllar sonra şiir defteri elime geçtiğinde, ben de biraz katkı yaparak, son şeklini vermiş oldum... Şiir, 2 bölümden oluşuyor, okumuş olduğunuz bu sayfa, şiirin 1 ci bölümüdür. Bu vesileyle babamı bir kez daha rahmetle anıyorum. Okuyan herkese sevgimi ve saygımı gönderiyorum.




Dedim:
Dumanlıdır bu gözlerim dumanlı,
Bir kız sevdim uzaklardan selamlı.
Bir kelebek, baldan tatlı kelamlı
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Dumanlıymış neden gözün dumanlı
Sevme beni, değilim ben selamlı
Ne kelebek, ne sözlerim kelamlı
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Yaza yaza kalem bitmez, ben bittim.
Korsuz odda duman tütmez, ben tüttüm.
Revan oldum aşk yoluna uz gittim,
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
İstersen yaz, ister yazma, bana ne.
İster kor ol, ister duman bana ne.
İster gitme aşk yoluna bana ne
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Kara kara karardı bak ocağım,
Sevgi bekler, seni bekler kucağım.
Sana yakın aşk olunca bucağım
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Kara ocak alsın seni götürsün
Beklemesin beni sakın kucağın
Bana yakın olmasın hiç bucağın
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Seven der ki, ?yüreciğim kül olmuş,
Ahu gibi sevgiliye kul olmuş,
Karakışta kuruyan bir gül olmuş.?
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Senin yanan o yüreğin bir dursa
Gözün dönse, gönlün hepten kudursa
Senin olmam, zaman aniden dursa
Aşık olma a be adam sen bana.