Aldım Elime Sazı, Yazdım Bir Kara Yazı (2)

Bu şiirin hikayesi :

Bu şiiri, 1986 yılında henüz 43 yaşındayken aramızdan ayrılan rahmetli babam Muhip Erdener SOYDAN yazmış olup, yıllar sonra şiir defteri elime geçtiğinde, ben de biraz katkı yaparak, son şeklini vermiş oldum... Şiir, 2 bölümden oluşuyor, okumuş olduğunuz bu sayfa, şiirin 2 ci bölümüdür. Bu vesileyle babamı bir kez daha rahmetle anıyorum. Okuyan herkese sevgimi ve saygımı gönderiyorum.




Dedim:
Ağla sazım, çağla sazım, çal sazım.
Ben gideyim, sen burada kal sazım.
Yüreğimde bitmez tükenmez acım,
Git yarimi tut elinden gel sazım.

Dedi:
Parçalansın sazın senin elinde,
İkiniz de cehennemin dibine.
Hayalimi savur seher yeline
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Saçı siyah, gözü siyah sevgili,
Gönül yansın, çeksin bir ? ah? sevgili.
Kalbim tahttır, sen de bir ?şah? sevgili
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Saçım siyah, gözüm siyah ne olmuş,
Gönlün yanıp ? ah? çekse de ne olmuş,
Senin kalbin bana neden eş olmuş
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Ocak ayı, ocak yaktım gönlüme,
Allah versin, uzun yıllar ömrüne
Toka olam, her bir saçın örgüne.
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Ocak ayı birkaç maltız da yaksan,
Dileğimdir, ah sen beni unutsan
Deli olsam, her geçen gün oynatsam.
Aşık olma a be adam sen bana.

Dedim:
Vakit geçti, saat geçti, gün geçti.
?Seven? geçti, kalem geçti, ün geçti.
Aşık geçti, nefret geçti, kin geçti.
Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedi:
Vakit geçsin, saat geçsin, gün geçsin
?Seven? geçsin, kalem geçsin, ün geçsin.
Aşık geçsin, nefret geçsin, kin geçsin.
Aşık olma a be adam sen bana.