Alem-i Eşbah

Coback'ı silen kadın Ruhnevaz'ı yazdı

Adını milim milim kalbime kazıdı

Söyle senin gibi günahım varken nasıl geçerim sıratı

Ayyaş etti içmekten beni aşkın şarabı

Hayatından kimler geldi kimler geçti

Yada kaç ten değdi ? Kaç tene değdin

Kiminin aşkıydın kiminin sevgilisiydin.

Ama artık hepsi birer birer maziydi

Sönen aşkın külleri tutuşur sevgiden

Oturup bir kaç şiir yazmaktan başka ne gelir elden

Dilimi sustursam anlatmak istediklerim akar kalemden

Dön gel bir dakika daha eksildi şimdi saatten

Sanki güneş hiç batmayacak saçlarında

Gözlerinin denizi kurumayacak asla

Gönlüm az daha izin verir kalmanada

Söz geçmez akıp giden zamana

Önce Allah'a sonra sanadır secdem

Çıkmaz oldum günlerdir fil dişinden kulemden

Koymam hiç ardıma geleni elimden

Şimdide koymam ardıma geleni kalemden

Çekme cehalet örtüsünü gözüne

İnmesin gözüne bir anda siyah perde

Yoksa vurulur zincirler ellerine

Yanarsın sonsuzluğa sıratın eşiğinde

beni sevmiyorsun diyorsun

hiç açıp baktınmı kalbine

sen herkese aşıksın diyorsun

ne zamandır inanır oldun herkese benzediğine

yeniden ve son kez gir kalbime

geçmişini topla ve git sessizce

çünkü ben sana inandım geçmişimde

inançsız yaşam olmaz,yaşamaz inanmadığım şeyde