Alev Alev

Bir deryâ olmuş özlemin yüreğimde dizboyu

Sensizlik sonu gelmeyen mapusluk ömürboyu

Issız sokaklarda gezer dolaşırım günbegün

Yalnızlık ardımda giden bir gölgedir kopkoyu

Alırım koynuma siyah geceyi sen diye yâr

Kulağımda anılarda kalan sesin hep çınlar

Zaman dağ misâli bir çığ olur düşer üstüme

Basar hicrânla boğulan rûhumu nice efkâr

Senin yokluğunda akan nehirler birden durur

Kıyıma hasretinin en azgın dalgası vurur

Patlar volkanlar içimde kızgın ateşten selle

Tutuşturur bağrımı yâr alev alev kavurur

(6 Mayıs 2007/ İstanbul)