Altı Üstü Beş Yüz Lira
Yaşıyorum...
Altı üstü 500 liram var aylık cebimde
Elektiriği,suyu,kirası,yemesi,içmesi...
Çok zor,her ay başı birikmiş borcu ödemek
Çok zor,borç bittikten sonra tekrar ağız açmak esnafa...
Bir köşe başında sabahlamak günlerce
Eve gidememek kederinden
Bakamamak çocuklarının yüzüne
Çok zor sofrada sıcak bir çorbayı görememek
Çok zor iki dilim ekmekle bütün bir gün geçirmek...
Oysa,ölmek te var bu işin sonunda
Oysa gidenler özlem duyacak bana
Oysa..oysa....
Offf...
Oysa aslında ölsem özlemden kimse ölmeyecek
Oysa binlerce of çeksem de olmayacak...
Yeni bir günü düşünmek
Acaba hangi sokaktan döneyim,hangi kaldırımdan geçeyim
Görecekler mi beni acaba oysa hiç param yok ki
Oysa ödeyemeyeceğim ki bu ayki borcu
Ne yapsam?
Ağlasam mı,düşünsem mi öylece?
Offf ne yapsam,ne yapsam?
Yeni bir işe başlasam mı
O da olmaz nerde iş bulacağım ki
Çeksem gitsem mi buralardan acaba
Yok o da olmaz,çocuğum karım ne olacak
Öldürsem kendimi yine olmaz
Yaşasam böyle desem yine olmaz...
Off!
Off,ne yapsam,ne yapsam?
Yaşamak çok zor.Son model arabalarla disko köşelerinde tur atmak gibi bir şey değil yaşamak.Yaşamak,baba parasıyla gününü gün edip eğlenmek de değil.Yaşamak,alın teriyle,helal parayla eve iki dilim de olsa ekmek götürebilmektir...Günlüğü 500 lira edenler yerine,aylık kazancı 500 lira eden ;fakat kalbi sonsuz güzellikler taşıyan insanları bu şiirime konu edinmek istedim.Rabbim herkesin yar ve yardımcısı olsun.