Altın Varak

En kadim tarihlerde yazmışsa vakanüvis

Varağa mühür olur, şu altından gülüşün.

Ruha şifa sesinle, yoktur canda dargın, küs

Âlem hercümerç olur; tufandır üzülüşün.

Gülüşünde bin hikmet, yaratmış Ulu Tanrı

Dedim; bir tutamını, şu yüzüme asmadın...

Yokluğun peyda eder, gözlerimde bin sanrı.

Kalbindeki mühürü, yüreğime basmadın...

Yıldızlar kayar iken tuttuğum tek dilektin

Gözlerini giyinmiştim, bakir kalan eynime.

Rabbimin gönderdiği, bir kanatsız melektin

Uzak ettin kendini, kama vurdun göynüme.

Elif idin her zaman, olmadın ki 'ba' ve 'ta'

Boynum bile razıydı, saçlarından ilmeğe.

Güneşini batırdın, zifir çöktü adeta

Güneşin gözyaşını, ben yetiştim silmeğe.

Bir tarih çöker iken yandı bütün varaklar

Ey sevgili bu gidiş, şiirden kefenindir.

Kalbimin yamacından taşınırken topraklar

Madem öyle ey güzel! Var git yollar senindir.