Âmâ Değilim Sevgilim

Âmâ Değilim Sevgilim

Usulca vuruyor camına kışın arsızlığı,

Başında yalnızlığın örtüsü

Kendine sakladığın yarınların ile

Bekliyorsun bir bacası patlak sobanın başında...


Uzak bir köy türküsü gibi,

Tezeklerinden arınmış toprağın verimi

Aşağı ki mahalleden duyuluyor ıslığı

Bir köpeğin hınzır uluması gibi...


Hamuru karan nasırlı ellerinin çatlaklığı

Mayası bozuk bir serserinin çığlıkları

Yapışıyor da çıkmıyor hüzünlerimize.

Ayrılık çanları koyunların boynunda sallanırken

Çoban köpeğinin yorgunluğu bitiyor sundurmanın eşiğinde.


Çaylarını karıştırırken yorgun çiftçiler,

Ritmini bulamayanların çayı şekersiz içtiği belli.

Kahvehanenin buğulu camından çağırıyorum seni

Oysa taşlarını yeni dizdin ruhumun

Usulca öp alnımdan,küçük bir hayaldi benimkisi...


Roman bitti,kitap kapandı sevgilim.

Bir sonraki Aralıkta, gözlerimi karanlıktan çıkarırsam

Seni göreceğim! Âmâ olan ben değilim

Sensin karanlıklarda rengarenk çizdiğim...

26 Ocak 2022 201 şiiri var.
Yorumlar (8)
  • 3 ay önce

    Çok güzell

    En güzel aydınlık karanlıkta uyanandır dedim ve tebriklerimi bıraktım şairime

    Selamlarımla

  • 3 ay önce

    "Bacası patlak soba"!? Fakir ama gururlu romantik bir Türk filmi gibi Kutlarım Uğurcum

  • 3 ay önce

    Suya ve karanlığa sevgilinin resmini çizip, her hayalde sevgiliyi görmek... Roman bitse de, kitap kapansa da buram buram aşk var... Daha ne olsun Uğur. Selamlar

  • 3 ay önce

    Şiiri kırsalda usul usul gezdirip finali aşka bağlayan şair der ki, hayat aşktır, aşk yoksa yavandır hayat... Ve hiç şüphesiz ki etrafta olan biteni gören gözün, gönül gözü de kör değildir. Yazsın, yazsın, yazsın hep şair, doyursun bizi şiire... Var olsun hep...