Amak

Çıplak ayaklar sarkıyor,

Ruh uçurumlarımdan.

Batan bir güneş tutuyorum,

Nanosaniyelik...

Kanyonlar aralığından...

Merhametli mojavenin kucağında;

Kızgın kumlar kundaklıyor,

Henüz süt kokan,

Cılız bendimi...

Yakarışlar göğü parçalıyor,

Sükutu soğuruyor yeryüzü.

Sonra;

Perde aralıklarında,

Süreç sönümlemeleri...

Kıskacında;

Kurulurken,

İhtişamlı, sürreal düşler,

Şerbet namında sunulan,

Ziyadesiyle zehirli kadehler...

Titrek ışıkları,

Ayin şamdanlarında,

Karanlığa gark olurken,

Eriyen mumun.

Huzursuzdu eğilimlerinde,

Tapınaklar, donukluğunun.

Çarmıhlar yükselirken,

Arşın derinliklerine.

Kutsallığını bertaraf ediyordu,

Ayakuçları...

/İnanmıyorum./

Yansıda Cennetler,

Cehennemler...

Askıda sorular...