An

Günlerdir bir hüzünle uyanıyorum sabaha

Güneş gözüme doğarken, hayra alamet değil bu

Düşlerimde kalmak istiyorum uyanmadan

Aynaya bakıyorum uzun uzun, yalnızca aynaya

Avucumda soru işaretleri, benliğim kırık dökük

Sessizliğin sesini duyuyorum, korkutuyor beni

Sessizlik derindir. Çünkü

Beyaz damlalar yağdırır, gönlümde saklı eflatun düşlerime

Uzak bir anı oluyor her şey, silikleşiyor git gide.

Birden Aynadaki yüzüme şimşek çakıyor

Suretin yansıyor odama, sağım solum çiçek tarlası.

Kısa süren hastalık misali, akıp gidiyor hüzün bulutlarım

Gökkuşağının renklerinden geçmek istiyorum şimdi

Yıldızları tek tek indirip, denize bırakmak istiyorum

Yaşam sessizdi belki, biz ses veriyorduk ya fısıltıyla

Ya haykırışla, ya da şiirlerle...Dinle.

Resmini asıyorum kalbimin başucuna yine

Ve bir türkü tutturuyorum..

"Sen benim mecburi değil, gönüllü seçimimsin

Kaybetmekten hep korktuğum yar..

Ardında durmadan sürüklendiğim, vazgeçemediğim

İlk ve son sevgili, sensiz odalar dar.".