An Kadar Küçük Ve Eşsiz İki Harfe Sığacak Kadar da Erişimsiz
Gökyüzünde bir küçük bulutum var benim!
"A" ve "N" harflerinin,
Aşk'dan buharlaşmasıyla oluşan.
En açmazlar da ve rezil çaresizlikler de,
Ağlayan yüreğimi
Umut damlacıklarıyla şifalayan,
Serinletip
Ferahlatan,
O kadar yakın
Yakınlığı kadar uzak!
Varlığı
Ve benzersizliği,
Ulaşılmazlığı,
Farklılığı
Bir küçük yağmur damlasının
Anlam bombardımanı kadar
Anlaşılır,
Benim,
Umutsal beklentim,
Yaşanabilir sebebim olan!
Siz beni anlayamazsınız ki;
Ayrılık gölünde boğulan
Aşkı boğazlamaya,
Vazgeçip,
Öfkeyle gömmeye meyilli
İntihar sanrılarım,
Benim
Bir gıdım mutlu olma halimi
Bana çok gören
"Mantık Tanrıları"m!
O,
Görmeyenlere küçümen
Bana devleşen
Bir
Mavi bulutum;
Alamasın
Seni benden diye,
Başedemediğim
Türlü türlü
O saçma sapan
"Ol sebepler",
Bir de
Zihnime yuvalanmış
Envai çeşit
Karamsar tutum..
A/N'a odaklanıp
AN'ı yaşayıp
AN be an ebeleyip varlığını
Kimseler alamasın diye,
Seni ANlağımda bile unuttum!
Ben de artık
Sen gibi
Mavi bir bulutum!
Kendimi de,
Seni de,
Bilecek
Birleşecek,
Birlikte tohumlanıp
Birlikte yağacak o güne dek;
Yani
Sesinin,
Dilde ki anlamının
O
Milad anına sobeleyip
İki harfi de zamana ve
Bana gülümseyen
O gözlerine kilitleyip
O "AN" da
Unuttum!
15:Temmuz:2022
Saat:05:37