Ana Dili Tanınmayan

Dumanın içinden avazım

Davul oluyorum ince seslerden

Şimdi bir de ince sızı başladı usul usul

Başparmağım öyle acıyor ki yarın ucunda

Sahi biz kaç kişiyiz

Ana dili köprüyü geçince tanınmayan

Kucağını açan boşlukla beraber

Acıyorum

Eşim çerçöp emdiriyor süpürgesine

Dışarda sele kapılıyor insanlık

Beyaza boyanıyor karanlık

Adamların elinden körpe çocuklar

Ben yeniden yeniden ölüyorum

Karasinekler uçuşuyor etrafımda

Çaresizim

Kazıyoruz hep mermer mermer

Gözümüzde yaş kalmadı

Damlaya damlaya yıllardır

Ne zaman anlarız ki hangi aralık

Bu altın kuyusu değil

Düpedüz sahtekârlık

Utanıyor toprağım doğmaktan doğrulmaktan

Dilinin ucunda gelmiş çiğnemeyin diyesi

El yakıyor elması patatesi

Bu da başka bir acı

13/06/2023 yağmur…