Anadolum

Ne zaman seni anlatmaya kalksam

Yüreğimi söker alırsın yerinden

Böleriz ortadan yarısı sen yarısı ben

Ben Anadolu olurum sen de ben

İşte bundandır toprağıma tutkunluğum

İlkyazın çiçeklenişi gibi inanışım bundandır

Hani gecenin urganı kopar da söker ya şafak

Hani ansızın çıkıverir kuşlar ortaya

Bir şeyler gürül gürül akar şuramda

Bir şeyler yanar alev alev

Deli olurum sevincimden

Bırak artık beni

Bir söğüt gölgesine bırak

Sürgün sularına yosunlu oluklarına bırak

Yaşamak odur işte

Çırpınan yürekte can nefeste seni yaşamak

Bazen bir bulut gölgesinde

Alıp başımı gittiğim olur uzak diyarlara

Sevda uğruna geçim kavgası uğruna

Özlemin takılır gelir her seferinde ayaklarıma

Oturup güllerden mevsimler yaparım

Kırk ikindilerle sularım

Sesimin mavisinde uçururum kuşları

Ceviz yeşiline çam yeşiline dikerim umutları

Şu kadar gücenmişlik yok sana inan

Bulamasam da çocukluğumu koyduğum yerde

Özlesem de gençliğimi zaman zaman

Bilirim çünkü ne rüzgâr eser kendiliğinden

Ne de fırtına diner sebepsiz

Şu yaşam savaşında şu geçim derdinde

Şu can korkusunda elde avuçta kalanla

Sevmek var ya seni sevmek

Yepyeni umutlarla

Karanlığın ötesinde gördüm

Ben hep seni

Dilsiz dualarımda sen vardın

En içli türkülerimde sen

Yaşamın kutsal kitabını

Sende okudum sende yazdım

Yürekte köz köz hissettim

Dondun

Zaman zaman gözyaşlarımda

Yükselen ruhta şahlanan duygularda

Hep toprak tadındaydın su tadında

Soludukça havanı kaynadı yüreğim

Oy Anadolu'm oy

Gayrı sana ne deyim

İşte aşk işte özlem işte yaşama gücü

Ve de kucağında ölmek sevinci

Tanrı'ya yakarış kadar içten

Tanrı'yı duyarcasına yürekten

Ve de gözlerim tetikte

Yüreğim namluya sürülmüş kurşuna benzer

Bu can buyruğuna verilmiş

Gerektiği yerde gerektiği zamanda

Vur emrini sen ver

Allah aşkına

Namerdim

Bu yürek kucağında

Ölümün tadına varmazsa

Namerdim