Anafor

bu sabah, üstüme üstüme geliyor bu şehir

bu insanlar, bu toprak, bu deniz,

bahar, üstüme üstüme geliyor sanki..

dışarısı neden soğudu yine böyle?

nereden geliyor bu kurşini koku?

bir bahar aldamacası sanki

ne idüğü belirsiz gelgitler

bulanık bir iç kıpırtısı

havada bir serkeşlik var

bulutlar, güneşi kandırıyor

güneş, ağacı

çiçekler, zamansız açıyor

ardından bir fırtına

elinin tersiyle silkeliyor önce yere

sonra kaldırıp fırlatıyor tekrar tekrar..

pervasızca tüm çiçeklerini ağacın..

insan gibi..!

insan nereye koşuyor?

sözler nereye uçuyor?

devran dönüyor anladıkta..

vicdan hangi kılıkta dolaşıyor bilemedim..!

ruhlar kuş misali çırpınırken

bedenler nefsine mahkum bir esir

spontane çevriliyor filmler

herkes başrolde

herkes vezir..

fakat,

"kimse hakikatten daha hızlı koşamıyor" değil mi usta?

an'dan başka herşey yalan kalıyor,dediğin gibi

şimdi,

bütün ışıkları kapatıyorum

elimde kırık bir kalem

aklımda sen

kandilden düşen gölgem..!

görsen

bir de bulutlarla bir bağdaş kurmuşuz ki

öyle böyle değil

ben çiziyorum umudun resmini

onlar siliyor

...

..

izmir nisan 2011