Anafor

Kalabalık bir şehrin, yalnız ve en derin çığlığıydı.

Derinden sevip haykıramamak

Ansızın gelivermiştin kapıma

Nerden başlamalıydım yazmaya

Neresini karartmalıydım duygularımın

Ve nerden başlamalıydım ölmeye ...ölelim mi demişti ?

Kaybolmuşluğun içinde kaderin yeniden yansıması mıydı...

İçimde coşan kasırga sukutu tercih ediyor

Saatler ilerledikçe caddeler sessizliğe bürünüyordu ...

Ölelim mi demişti?

Anıların anaforu ruhumu bulandırıyor

Tabiata can veren güneşin hiç bir rengi bende bulunmuyor

Hep senle mi başlıyacaktı bu şiirler ve benlemi bitecekti bu acılar

Gökyüzü karamsardı ve yalnızlığına bürünmüştü

Peki ya yağmuru dinleyen mi var ?

Herşey bir yana ..Sahiden tanışıyormuyduk .