Anılar

Gittiğine değdimi ?

Elimdeki gülleri küle döndüren yolluğun

Dokunmaz sanırdım gidişinde anılar

Canımı yakıyor şimdi.........

Neresine takayım can yangınımı alsın giderken bıraktığın sacının tokası

Olamasaydı sonumuz böyle deyişim; dayandığım sessizlik

İçine düştüğüm gözlerinin rengin de geceler

Bulunmaz; tutkularıma verdiğin yalnızlık hükümleri

müebbetine giyindiğim beyaz kefenler bağlar parmak aralarımı

yok sunluğum ,yoksulluğum hep büyüz den; anılar,dinmeyen anılar

hep bir gece hep aynı ses kulaklarımda çınlayan ellerimde bir kalem hep aynı resim

de falarca çizdiğim özlemime yansıyan gözlerin

kendi kendime ettiklerim kendime ettiklerim

bulamadım bu sessizliğe bu havasız bu gün gibi karan içime

ay ışığı deminde gözlerinin rengine çare............................................

al, gel de dinsin bu fütursuz bu densiz bu ahlaksız gecenin berduşluğu

yoksa bunca zaman inandığım tüm duygular yalancı

barbar hunhar bir arzuyla ateşin de ölecek

kalabalıklar var içimde kargaşa, dokunduğunda içiimin içine olanaksızlığı

karmakarışık duymadan konuşmadan onca yıl onca emek onca keder

hep bir boşluktu tutunduğu düşlerin;düşüncelerin sürgünü gözlerin

hep bir yanı yanık yüreğim ecelsiz çırpınışların da

kendi kendine ettiği yüreğimin kendime kalan başı bozuk anılar

bir mızrak gibi yüreğimdeler............