Anılar

Esen rüzgârı tanımak

Veya tanıyamamak nedir

Diye sorulunca,

Artık uzaklarda kalmış

Yaz sabahlarında,

Bakardı

Mavi gözlü küçük çocuklar

Ninelerinden kalma

Rüya tabirnamelerinin

Sararmış sayfalarına.

Açarken karanfiller

Ve güller

Onların tertemiz rüyalarında,

Kanat açardı güvercinler

Parıldayan ufka.

Şimdi Kış!

Rüzgârlar dolduruyor

Tüm günlerimizi.

Gözlerimiz önünden geçip

Gidiyor tüm anılar

Ve unutulamayan tüm sabahlar.

Nerede o küçük çocuklar?

Nerede o

Rüzgârlara emanet ettiğimiz,

Rüyalarımızın gizlendiği

Anılar.