Anımsıyorum

vakit çoktan gece yarısı oldu

bir gün daha düne teslim oluyor

ve ben yine yalnızım

yavaşça kalkıyorum yerimden

kapıyı açıyorum, balkondayım

dışarısı zifir gibi karanlık

mis kokulu bir yağmur

tatlı bir bahar rüzgarı esiyor

usul usul saçlarıma dokunuyor

ellerini anımsıyorum

başımı göğe kaldırıyorum

kapkara bulutlar

bir damla yağmur geliyor dudaklarıma

dudaklarını anımsıyorum

uzaklarda şimşekler çakıyor

gökyüzü ışıl ışıl aydınlanıyor

gözlerini anımsıyorum

rüzgar hızlanıyor

yağmur sağanağa dönüyor

ürperiyor bedenim

seni anımsıyorum

tekrar içeriye giriyorum

kapıyı kapatıyorum

seni rüzgarda

seni yağmurda

seni şimşekte

seni bulduğum yerde bırakıyorum

yavaşça yerime oturuyorum

yalnızlığımı anımsıyorum