Ankara Sanki Ağlıyordu

yaşı ilerlemişti

artık eskisi kadar güçlüdeğildi pençesi

bilge idi tecrübeli idi

çok yarası vardı sırtında

yoldaşları hançerlemişti

ama o güçlüydü

ama o dayanıklıydı

çünki o bir bozkurttu

o son başbuğ du.

karlı bir kış gününde

son nefesini verdi

bilge ve lider başbuğ

binlerce bozkurtu üzmüştü

kolonu v ekanadını kırmıştı

sevenlerinin

evlatları kan ağlıyordu

o gün ANKARA

gerçekten en kara

günlerinden birini yaşıyordu

bilge bozkurtun cenazesi

yavaş yavaş ilerlerken mabedine

ANKARA sanki ağlıyordu

giden bir insan değildi sadece

giden bilge bir bozkurt değildi sadece

batan Türkün bahtı

Türkün gönlündeki ayndınlık güneşti

giden bize türklüğü öğreten

son başbuğ

ALPASRSLAN TÜRKEŞ'Tİ