Anlasana

bir mevsimlik sevda mıydı dinlediğim sesinden

hüzzam makamında...

öyle bakma

...

bir görsen, sevdan gözlerimin mühürüdür

hafızamda kalan tek ses senin

kaçırdığım son fırsat sen

geçmiş zamanlardan çaldığım

cümlelerimin satır arası

sadakate susamış sevgililerin dileği

kan ter içinde uykuların ulaşılmaz sabahı

sıcak bir çay gibi içimi ısıtan

doğmayı bekleyen günahsız çocuklarım sen

bütün serseri aşklarımdan ayıklanmış

gülen renk, sevinen koku sen

...

ah anlasana işte

sus pus olmuş sevda ben...