Anlaşılmayı Beklerken

Hayatın hengamesinde kaybetmişim kendimi

Herkese binlerce benken

Bana kalmamışım

Derdimi anlatmaya bir dost omuz

Yargısız sualsiz dinleyecek bir yaren bulamamışım

Oysa böyle değildim ben

Sırtımı dağa yaslamışken

Kalbimi delinmez duvar sanarken

Hayata bir of borcum var bu akşam

Yüreğimden yükselen

Boğazımda düğümlenen

Gözlerim göz kapağıma ağır

Yaşananlar ruhuma

Bir anlanmışlık yeterdi oysaki

Bir sıcak gülümseme

Açardı benim gönlümde gonca gül

Yüreğimin sisi kalkardı

Buluverirdim yeniden

Kırıklarından

Kırılmışlıklarından ayağa kalkan kızı

Hayat sana of borcum var

Bu şiiri ona say.