Anne Bugün Dışarısı
bugün dışarısı çocukluğum kokmuyor anne
gerçi eylül ve yağmur çifte kumrular kadar masum
'haylaz bulutum' beni duyuyor musun?
gel...balkonumun açık kapısından içeri gir
sana gözyaşları biriktirdim
solmasın diye baharın
gözlerimi sana vereceğim
razıyım en son sonbaharım olmana...
ey bana evrenin en uzak noktasındaki
en imkansız sevda
'o' sensin biliyorum
payıma bana şahdamarımdan yakın
kirpiklerinin dokunup kırık kırık ettiği
yakın kanamaların tavizsiz yalnızlığı düştü
benim için bir defacık olsun gözlerini yumar mısın?
yalnızlık böylesine sert
yaralarıma dokunmasın
uzağım külsüz yakınlıklara
gözlerini yum ve gel istiyorum
bütün karşılıksızlıklarıma...
gözü kapalıysa yankısızlığımın
unutmamaya mahkumluğuma söyleyecek
bir çift
sözüm olsun istiyorum...
bugün dışarısı bakışların olmuyor anne
apartmanlar uyku semesinde nazlı mı nazlı
tit tir üşümelerime
gözleri kapalı is kokulu çamaşırlarımın
beni hiçbir şey sarmıyor
un ufak etmeden dağılmış dargınlıklarımı
dalıp dalıp gidiyorum
selvi boylu yolculuğumun boynuna sarılarak
unutulmamaya mahkumluğuna yazacak
bir kaç satır buruk
sitemim olsun istiyorum...
anne bugün dışarısı sesin gibi hüzün yumağı buğusu
bugün acılarımızı ve anılarımızı yağmura gömdük
çaldık yedi iklimin de kapısını
rahatsız ettik dağ taş ateşi ve rüzgarı
tüm mevsimlere bulaştık hazanlığımızla kuzgun
terkedilmiş inşaat artıkları sokaklarımızda
sokak no'larımız kurşunî
belediye parklarında çektirilmiş fotoğraflar gibi
gizlemişiz acılarımızı gülüşlerimizin arkasına
serçelerin feryadı yanık gülüşlü
yazık...
bakışlarında şeker mi şeker bir arkadaşlığın
utkulu ve
tutkulu duygusu...
'anne söz bugün dışarıya çıkmayacağım
yağlı ekmeğimin üzerine reçel sürmeyi
ya da toz şeker dökmeyi unutma
gökkuşağını uçurtmaları songül'ü ve özlem'i
üzmeyeceğim bügün
içerdeyim bugün
çok içerde...'
yaşadığım değil
yaşayamadığım sevdalarla yorgun yüreğim
sensizlikle geldim
gidiyorum sensizliğe...
hoşçakal olsun bebeğim
meleğim hoşçakal...