Anne İle Söyleşi

-Çocuk:

anne;

çocukluğum nerede?

anne;

beni yeniden-yeniden doğuramaz mısın,

anne;

her gelecek yüzyılda yanımda kalamaz mısın,

anne;

çocukluğum nerede?

anne seni ne çok sevdim,

tüm anneler sevilmeli midir anne?

Sahi, anne olmak nasıl bir duygudur

anlat bana;

çocukluğum nerede,

beni yeniden-yeniden yaratamaz mısın anne?

-Anne:

yavrucuğum;

seni doğurduğum için ben bir anneyim,

ve sen, sevdiğin müddetçe çocuksun,

çocuklar yaşadıkça anneler asla ölmez.

-Çocuk:

anne;

neden üşüyorum,

ve niçin korkuyorum

ellerin uzakken bana?

anne;

nefesin nerede?

uzakta, kalabalık bir şehirde

yapayalnızım anne!

içimde bir burukluk...

anne;

seni çok-çok özlüyorum.

anne;

çocuklar acılarla büyütülüyor

ve bu yüzden,

çocukluğumuzu yaşayamadan daha

adam oluyoruz anne! ..

anne;

sesin nerede?

seni çok-çok seviyorum anne! ..

-Anne:

yavrucuğum;

hiç yalnız bırakmaz anneler

kuzucuklarını.

böyle hisset ve böyle yaşa.

yavrucuğum;

öyle bir sevmelisin

ve öyle bir sevilmelisin ki,

saçlarını okşamalı sevdiğin

ihtiyacın olduğu her yerde,

bir anne şefkatiyle.

-Çocuk:

anne;

sen bizim umudumuzsun derdin.

şimdi anlıyorum

ne demek istediğini anne!

anne;

hayallerimiz nerede?

ben şimdi yolun ortasındayım

sense çoktan tükettin ömrünü.

anne;

her şeye yeniden-yeniden başlayamaz mıyız,

anne;

yazgımız neden böyle?

seni ne çok-ne çok seviyorum

biliyor musun anne?

-Anne:

yavrucuğum;

sevmek,

her şeye yeniden başlamaktır.

özlemek,

güzel günleri yineden yaşamaktır.

yavrucuğum;

kızlarını-oğullarını büyütmelisin ki

her gelecek yüzyıla

taşınsın umutlarımız,

ve annelerini hep-hep sevsin

çocuklarımız.