Annem Konuşsun

Bir sus artık kimsesizliğim

Sen kalabalıklaştıkça ben yitiriyorum dengemi

Biraz öksüz biraz yetim hissediyorum kendimi

Bir sus artık kimsesizliğim

Çırılçıplak tenimde soğuk bir nefes oluyorsun

Zatürre olmuş yüreğim beni sen üşütüyorsun

Bir sus artık kimsesizliğim

Kapıma gelenin ayak seslerini duyurmuyorsun

O mudur diye düşüncelerimin katili oluyorsun

Bir sus artık kimsesizliğim

Duvar diplerinde kaldım üzerime geliyorsun

Bir sus artık da Canım Annem konuşsun ...