Anneme

Annem...

Annem derken bile;

Boğazım düğümlenir, içimde özlemlerim çalkalanır.

Gözlerim dolu dolu,

Burnuma gelir anamın,

O sıcak, içten, güvenilir, içini ısıtan hiçbir yerde olmayan kokusu.

Soğuktan titrediğin içini ısıtan sıcaklıktır ana...

Karanlıklarına doğan güneştir.

Ananın duasıdır gaile selinden kurtaran,

Çıkmaz sokaklarında yolu gösterendir.

Çölde bulduğun pınardır ana,

Bir kuş misalidir,

Yavrusuna yiyecek getirmek için çırpınan.

Ananın dizleridir en güvenilir yastık,

Başını koyduğunda dizlerine,

Sanki hiç kimse hiç bir şey yapamaz gibi..

Eve geç kaldığında anadır merak eden,

Sokağın başında bekleyen,

İçinden yalvarandır Allah'a ?yavrumu kötülüklerden koru? diyen.

Karlı dağlar gibidir ananın saçları,

Bembeyaz, ipekten sanki..

Topraktan çatlayan elleri pamuktandır evladına,

Bedeninde ufak bir çizik olsa,

Ananındır bağrı yanan, içi sızlayan.

Yaranın kabuğudur ana...

Satırlara, kelimelere sığmaz yürekleri,anlatılamaz.

Kalp deki sevgide, gözlerdeki yaşta, yüzde gülücüklerdedir.

Özledim anne;

Ellerini, kıbleye kaldırıp evladın için dua eden dillerini,

Sıcacık kucağını...

Özledim anne;

Güldüğünde yanaklarının içinde kaybolan gözlerini, çevresindeki çizgileri.

Özledim anne;

Televizyona bakarken uyumanı seyretmeyi.

İçim özlem dolu anne,ayakları öpülesi annem...