Annem'e Mektup Şiiri - Mehmet Buğra Tunç

Gecenin koyusuna karıştı benliğim..

Yüzüm karardı anne,

Karardı benliğim..

Meğer haramı ben, küpüyle içmişim,

Farkında olmadan, sınırları geçmişim..

Aklımın ipi de,

Kaçan ucuyla peşimdeymiş meğer..

Ancak yakalandı anne,

Yakalandım sonunda..

Duydum kokusunu gülün,

Duruldum sonunda..

İstesemde koşamam ki artık..

Azgın bir köpekmiş benliğim yani..

Tutamamış kimseler tasmamı korkudan..

Tasmamı tuttular anne,

Emin ellerdeyim şu an..

Sen beni merak etme...

Yalnız,

Bırakıyorlar beni be anne..

Yetiş, namazım kılınmadan..

Ezan sesim duyulmadan yetiş..

Yoksa, canlı canlı sokacaklar beni toprağa..

Bir tek sen mi seversin beni, karşılık beklemeden..?

Sadece senin mi canın yanar, yüreğim acıdığında..?

Kimse sevemez mi beni yoksa, tövbeli günahımla..?

Pişmanım ben anne,

Diyorum ki çok pişmanım..!

Affet beni be anne,

Affedersin biliyorum...