Antika Yalnızlık

sen

tarihimde yazan miladımdın...

gittin...

senden öncesi, en kalabalık yalnızlık

senden sonrası, antika yalnızlık...

paha biçilemez,

'sensiz' aşka değişil-e-mez...

aşkla güzelleşir ya hani her kadın,

yüzünde menekşe kokulu tebessümler açar ya

ve hani sen

gittin ya!

biliyor musun,

giderken güzelliğimi de götürdün;

bildiğim bütün güzellikleri de...

senden sonra

ne kadar da çirkinleşti gözlerim...

görme sen...

şimdi

anılarım yüzümde küflenirken;

bu antika yalnızlık

içimde binlerce sen doğuruyor...

yine de

bilme sen;

küflenmiş aşkınla

yalnızlığımda çoğaldığımı...