Aralık
Baktıkça geçmişe hatırlıyorum herşeyini
Tanrının cebinden dökülmüş
İnce ve narin gülüşlerini
Kollarımdan uğurluyorum seni sonsuzluğa
Ellerimle örtüyorum üstünü
Hiç yük almadan
Hiç yorulmadan
Bir of bile demeden
Uğurluyorum seni...
Bir mezar taşı gibi ağır
Bir bulut gibi hafif
İçimdeki boşluk
Tanrı biraz daha düşünseydi
Böyle acımasız olur muydu ayrılık?
En can yakan aydır artık Aralık
Susma, soğuma, kalk ve uzat ellerini
Sensizlik dediğin tarifi imkansız karanlık.


