Aralık'ta Nisan Yağmuru

Aralık soğuklarında,

Nisan Yağmurlarıyla ıslat beni.

Nisan çocuğuyum çünkü ben..

Bir tek Nisan Yağmurlarını severim..

Bir de Güneş'i..

Bırak beni,

Batan Güneş'in ardından,

Tam da uçurumun en yüksek kenarından,

Giden Güneş'in ardından

Boşluğa...

Yaz Beni,

Aralık'da anlat beni,

Nisan gibi..

Ben öldükten sonra bile,

Ölmemiş gibi..

En çok sert rüzgarların uğultusunda

An beni..

Çok korkarım bilirsin,

Rüzgar'dan...

Bir de karanlıktan...

At Beni,

Kaldırıp en uzaklara...

Yakınlığın bile ne olduğunu bilemeden,

En çok bunu istiyorum ben,

Bir de Deniz'i...

Al Beni..

Esir Düştüğüm karanlık kuyulardan

Elime batan kımızı güllerin dikenlerinden

En çok karanlıktan korkarım ben,

Bir de Aralık'tan..

Ç/Al beni,

Kendime yabancılaştığım kendimden,

Al.. Herkese uzaklaştığım benden.

Çal beni, Çocukluğumda kaybettiğin yerde,

Bul Beni..

(YirmiÜç-Aralık-İkiBinOnBir*16:00)

Bendeki Sana...

Şiirin Hikayesi:

Her şeyi boş verip,

Şiirlerimi alıp gidesim var,

Kendimi kaldırıp bir boşluğa

Bırakasım var..