Arasat'ta Bıraktın Yerim Yurdum Yok Benim

Arasat'ta bıraktın yerim yurdum yok benim,

Keşke düğüm atıp da bağlasaydın söz ile.

Gönlümdeki yaranın ızdırâbı çok benim,

Dermânımı verseydin bir çift siyah göz ile.

Bilmiyorum nerdesin gülüşün gül mü öyle,

Yokluğun girdâbında yalnız kalışım böyle.

Seni sevmekten başka günâhım neydi söyle,

Öksüz kalan sevdâmız düşecek miydi dile.

Var mı ki benim gibi leylâ'sını yitiren,

O çorak topraklarda menevişler bitiren.

Sevdâ'lar ülkesinden binbir muştu getiren,

Soramadım utandım seherde esen yele.

Düğümlenmiş yollara melûl mahzûn bakarak,

Pervâne gönülleri ateşlerde yakarak.

Hicrân'ın duldasına arş'a kadar çıkarak,

Bulutlardan süzülen gözyaşım döndü sele.

Tomurcuk güllerimi talan edip sermesin,

Gözlerinde kalayım rüyâm sona ermesin.

Tanyeri ışıyanda sakın eller görmesin,

Hayâlin aynasında tutuşurken el ele.