Ardıç

Ardıç

Ne köz oldu ne de yarların sözü

Ne toz oldu ne de yaraların gürültüsü

Gitmedi kalpten acısı yenleşti

Gülmedi kaptan rotası değişmedi

Ardıç gibiydi gönlüm;her damlamda beslendi köklerim

Ardıç gibiydi gözlerim;her duamda dilendi sözlerim

Sevdaya olan sevgisi bitmedi

Vedaya olan öfkesi dinmedi

Gitmedi kalbinin sultanı

Bitmedi kalbinin pınarı

Acısıyla sevmekti belki ;sevmenin adabı,ardıçlarda saklıydı.