Ardından

özlüyorum sizleri sevdalarım

görüp dokunamayıpta

duyup konuşamayıpta

bu gece beni sen değil

sarmaşıkların sarıyor

yorganın değil

toprağın örtüyor

üstümde yarım metre toprak

avuç avuç gömdünüz beni

sulamayın beni göz yaşlarınızla

soldurmayın açan zambaklarımı

açılmayacak bir daha kapılar annem dıyerek

sarılamayacak mıyım bır daha anne sana?

dokunamıcak mıyım baba sana?

opemıcek mıyım senı sevgılım?

resimlerime bakıp mı konuşacaksınız artık?