Arındır Beni Yalnızlığımdan

Unutulmuş yalnızlığım köşe başında

Seslenmelere çekindi ürkek yüreğim

Dokundum sarılmayan yaralarıma

Sızladı içim kan damladı...

Sustum asılsız olanlara

Sustumda yine vurdu körolası

Azdı yüreğimde ki yaralar

Teselli aradım o da kör kuyu...

Araladım yalnızlığa kapımı

Buyur ettim içeri günahları

Dilim tutuldu ,gözlerim dolu

Viraneye döndü umutlarım...

Horozun sesiydi ezandan önce

Uyan ,aç gözünü derce

Suskunluğum bozuldu

İsyanlarda boğuldum dilim döndüğünce...

Evrenin kaplı tutarsızlıkla her yanı

Çürümez sanılır insanlığın hakları

Dudağım zehir,içinde yarası

Arınmaya sızlandı ruhumun aynası...

Zaman Denen Külfetin Amansız Ağır Çabası

23/05/2012

İZMİR