Arka Yolların Zararsız Müdavimi

gecenin denizine açıldığım dağlarda

uzak ışıklar çakılır

serin bir soluk gibi

öylece ayakta durup

gözlerin içinden bakıyorsun derin ufuklara

giderek genişleyen..

kaybolmanın korkusu değil bu

yani belki yaşlandığını hissediyorsun

ki eskiden sevmezdim

yalnız kalmayı

ondan mıdır bilmem?

vakitin bir kum saatinin belinde

incelip koptuğu bir kabus gibi

her saniyede seni üzen

bir şeyler var..

giderek yaklaşıyorsun sabaha

ve gözlerin görmek istemiyor..

diyorsun ki,

olsun

ben yine gelirim

avunmak için,

hem kime ne zararı olabilir hesapta,

kendini kandırıyorsun

bu da mı fazla yani

hiç hakkım yok mu benim..

neyse

dönelim biz yine o karanlık gecenin

muhteşem kuytusuna

kaldığımız yerden

üşümenin tadını bir kere alınca kaçıyor insan

güneşten

bulutlara sığınıp

yağmuru elliyorsun

öyle hayran

ve taze

toprağın kokusunda

buluyorsun kendini..

olsun

gece yine gelir

sen yine gelirsin..

hiç olmazsa

avutuyorsun kendini

sarılıp omuzlara

için titrerken..

arka yolların zararsız müdavimi

yaşı ilerledikçe

uzaklaştığını farkeden

bir dünyalı gibi

orada öylece durup bekliyorsun..

bilmem neden..

o kadar da kötü değil hani

öyle ki

ah keşke birde zamanı,

durdurabilseydim

diyorsun

03.02.2012