Arkası Yarın - II
Yalnızlık dedim de
Sahi biz ne zaman unuttuk düş kurmayı..
O salıncaklar ki gökyüzüyle tek buluşma hevesimizdi.
Bir bahar akşamından var mısın maziye akmaya...
Yaşamın renklerini seninle duyar seninle harmanlarım
Ah neredesin
Çocukken sarıldığım bayramlık ayakkabılarım!
Hala yanımda iftara on kala top sesi
Bilirim sende seversin geçmişi
Seni sana anlatmak gibi birşeydir sevda
Misal;
Balıkçının kovasındaki balıkların
Denize kavuşmasıdır yüreğimiz...
Hayat yolunu çizerken
Kopar bir kanadımız,
Çaresiz
Söylemde bekler dilimiz
Çünkü herşey yerli yerinde durmaz
Odana güneş sokulduğunda..
Bil ki hüznün hüznümdür,
İlla ki 'agora meyhanesi' mi olmalı..
Seninle kaç kez kıyıdaki kayalardan düştük
Ve 'saymadım kaç yıl oldu' üşüdük...
Bazı geceler 'Orhan Boran' la yarışırdık
Kahve radyomuzun sarıydı düğmeleri
Ama ölümlerden ses vermezdi
Oyunlarımız 68'liydi
Mertçe küser mertçe barışırdık.
Susma sonbahar!
Konuş benimle
Dök yapraklarını umudumun üstüne...
Şimdi sıra 'dinleyici istekleri'nde
Her zamanki gibi ikinci şarkı şansıma,
Yine mi 'Enginde yavaş yavaş'...