Armut

Ar deyince aklıma geldi

Hani ayıların çok sevdiği

Ama üzerinde düşünülmeyen

Ama çok sarı bir uyarıcıdır aslında

Güzel bir ağaçtır

Dalları göğe doğru

Biterken soluksuz

Düşmüştü avuçlarıma

Sonra kestiler bir gün onu

Alacasına sıcaklığımı bıraktığım bir yazdı

Yazgı dediler ve güldüler

Oysa çocukluğum onda saklıydı

Dilimi uyuşturan kekremsi tadın

Gözyaşı olup düşü avuçları

Ve her düşündüğümde armudu

Yok olan hayallerimi hatırlarım