Arsız Çıktı şiiri - Kemal Doğanay

Arsız Çıktı

Kemik istedi verdin,

Yedikçe arsız çıktı.

Yollara çakıl serdin,

Serdikçe arsız çıktı.


Gece gündüze döndü

Bütün lambalar söndü

Geri döndüğün gündü,

Döndükçe arsız çıktı.


Ağzı dişine vurdu

Yoluna tuzak kurdu

Geldi kıyama durdu,

Durdukça arsız çıktı.


Yürü dediler sola!

Takım kravat kola

Gidene uğur ola,

Buldukça arsız çıktı.


Adını kimse bilmez

Çağır yanına gelmez

Neden yüzleri gülmez,

Güldükçe arsız çıktı.


Bacada baykuş öter

Dumanı yoktur tüter

Dedim ki bunlar yeter,

Yettikçe arsız çıktı.


DOĞANAY yazar desem

Sizlere kızar desem

Oyunu bozar desem,

Dedikçe arsız çıktı.


Kemal DOĞANAY

Kemal Doğanay

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış