Arsız Mecaz

dudaklarınla yazdın

kalbimin okyanusuna firar öykünü

kanıma karıştı sözlerin

sana baktığım yerdedir ufuk çizgisi

ve seni gördüğüm yerde

dökerler içlerini gözlerime

denizaşırılığa hırslı albatroslar

gerçeğimiz uzaktır bizim

yakınlarımız arsız mecaz

karlı bir anıdan parmak uçlarımızda kalan

iğneli sızılar gibi...

gözlerimden taşan 'o'

çağla ağaçlı tatil sabahı güneşi

koşar adım bulaştığın nefesimde kokun

ölmekten korkuyorum

mevsim sonu ağlayışım benim

ayrılık usanmazım

ama öleceğim için değil

sensiz kalacağım için...