Artık Olgun Yüreğim

'Tam da inandırmışken kendimi sensizliğe;

Bir güneş seni hatırlattı, tüm ihtişamı ile...'

İfrit kesilen yüreğimin acı d/okunuşlarına

Çektirdiğim tüm acı hatıralarımda yitik sana,

Yokluğunmuş, varlığınmış, hepsi bir anlık olan geçmişim

Tam da bugün, okyanusun tüm derinliğine inat sahipleniyor umarsız geleceği..

Ahdettiğim, sonumu hayır olarak görmediğim tüm senleri

Bir çuvala doldurup atmak geçiyor içimden

Ama güneşin parlaklığı seni hatırlatır iken,

Ne konuşabilirim sana; senliğe,

Ne de hoyratça haykırabilirim seni sevdiğimi..

Karşımda olup yine de kaybetmek boğuyor beni ( sensizliği )

Kuş kadar naif olmak isterdim halbuki,

Hafızamın bir balığa benzemesini

Aşık olduğum adamı hemen unutmayı

(Yani) Seni dahi hatırlamamayı umardım. (Ama olmadı..)

Ben hala aklı başında, o olgun yüreğinde seni barındıran sevgili,

Sen hala bensiz hayatında niceleriyle boğuşmakta

Gem vurduğun, savurduğun, nihayet sahipsizliğin ile

Buradaki tüm gerçekliğin de bağışlandı bana

Hem acı vericiliği ile

Hem de en semai gökleri ile...

Umrunda olmadığımı biliyorum,

Arada bir kuşak boyu ayrılığın yattığını,

İleriye dönük tüm planlarını başkalarıyla paylaştığını,

Hatta (beni unuttuğunu bile)... biliyorum..

Sana takdis ettiğim duygularıma dokunduğunda ne kadar sersemleştiğini

Arkanı dönüp yoluna nasıl devam ettiğini

Beni görmezden gelip, hayatını bulutlara sattığını bile,

(Bilerek uyuyorum, gözlerimi kapayıp

Bulutlara dualarımı haykırıyorum..)

Sensiz geçen günleri sevmediğimi sanma sakın!

O günler sen yok iken tüm tesellileri bir bir bağışladılar bana

Hayatın renksiz karmaşasında bile

Kendilerini umdular, beni iyileştirme çabasına

Her yağmur damlasını gözyaşlarıma ithaf ettiler..

Şaşırdın değil mi?

Artık alıştım yüreğimin boş olmasına

Hem sen hiç olmayışınla büyüttün beni..

Artık olgun yüreğim!

Sensiz, keyifsiz ama kendine olan güveni ile

Sarıp sarmalıyor beni..

(Aklıma dahi gelmiyorsun artık...)