Artık Şiir Bile Olmaz Senden

Kaç hayat geçti önümden?

Ben kaçını kaçırdım;

Kaçıyla harcandım, bilemem.

Oysa ne çok yaşanmışlığımız vardı seninle,

Ne çok ölmüşlüğümüz...

Ne çok doğrumuz vardı,

Yanlış diye içimize gömdüğümüz.

Saklandığımız aşktan sobeledik ayrılığı.

Kimi zaman şarkı çizdik,

Kimi zaman resim dinledik.

Kaçtıkça yakalandık birbirimize.

Ve biz kaçtıkça "hep", yakalandıkça "hiç"tik...

Aklıma düştükçe kanıyordu dizlerin.

Yarsız bir yara oluyordun içimde.

Şimdi sen, kim bilir yazdığım kaçıncı dizedesin?

Gözlerimin dalgaları vuruyordu kirpiklerime.

Hani bir çığlık olsam en seslisinden,

Ya çok uzak kalırdın

Ya da sağır olurdun tamamen.

Öyle ki;

Adamı geçtim, artık şiir bile olmaz senden..