Artık Terk Ediyorum Seni!

Bazen kalmak gitmekten daha zordur

Susmaların kabullenmekti, anladım şimdi seni

Belki de bu gece sensizliğin provası bende bu yalnızlık

Maskeyi taktım yüzüme, rolüm belli

Kışını kaybetmiş bir kar tanesi gibi

Sesini kesmiş bir rüzgâr misali

Martılarım tepemden uçtu gitti

Hesaplar benden, kessin hayat sesini

Faturası ağır gelmez, alışıyorum bu gecelere

Ne çare

Sessizliğimde yalnızlığıma gözlerim de küstü

Gözyaşımı hiç görmedi gözlerin, kalbe aktı sellerin

Takvimdeki son gidişinin tarihi ellerimde soldu bu gece

İşgalinde uğradığım yalnızlıklar da bitti

Hadi hatırlat kendini artık bundan sonra

Şubat ayında ellerini göğsümde ısıttığın günleri

Bana demiştin ki!

Üşüdüğünü biliyorum titriyorsun

Bunu neden yapıyorum biliyor musun?

Ben bir gün yoksam yanında üşürsen beni hatırla.

Aylardan temmuz şimdi

Balkondayım ve titriyor içim

Kaçıncı şişe düştü elimden bilmiyorum

En soğuk havada dolaşırken t-shirtle

Şimdi üşüyorum yazın tam dibinde

Resimlerimde kaybediyorum tek tek seni

Şimdi ısıtıyor ateşi ellerimi

Evet, seni hatırlıyorum şimdi

Sende ki bensizliği

Kalmak, gitmekten daha zormuş

Hadi söyle bana şimdi

Giden mi terk edendir, kalan mı, terk edilir.

Kalan benim?

Artık terk ediyorum seni!