Arzuhal / 2

- Ne Firavun ne Nemrut ne Sezar kaldı beyim,

Hepsinin arkasından bir mezar kaldı beyim.-

Hayat denilen kumar öyle bir hâl aldı ki

Hep yeki arar oldu hileli zarlar beyim.

Gurur namert önünde öyle naçar kaldı ki

Konuşsan suç sayarlar, sussan kızarlar beyim.

Bu yüzden sus pus herkes, bu yüzden bomboş saha

Bu yüzden doğmaz güneş sürgün olmuş sabaha.

Ama ben susmuyorum,ve hiç susmam bir daha

Çünkü kendine yontar olmuş hızarlar beyim.

Belli ki suçunuz yok, ama hep öyle dendi

Belli ki bir gerçeğin üstünde beyin fendi.

Hem artık sayenizde ne kul var ne efendi

Herkes kendi payına vatan pazarlar beyim.

Ne evlatlar büyüdü, birer melek(!) her biri

Memleketi kurtarmak işlerinin tabiri.

Ama öyle evlat ki bırakınız kabiri

Babasının ceddine söver, azarlar beyim.

Devlet denilen mülkü sokarken en derine

Tüm kalemler kırılıp silah kondu yerine

Ve büyük sultanımın fermanı üzerine

Gölgesini seyreder oldu nazarlar beyim.

Karanlığa karanlık katarken birileri

Herkese iş yüklendi, yatarken birileri.

Üstelik bile bile batarken birileri

Doğmamış bebekleri şahit yazarlar beyim.

Ama siz de bilin ki, dalın inceldiği an

Tomurcuğun çatlayıp meyveyi deldiği an

Son sözün söylendiği, zamanın geldiği an

Size de üç metrelik bir ev kazarlar beyim.

15.06.2007

Beylikdüzü