Arzuhal / 3

? Dostum kalmamış beyim.?

Kararmış bir kandili alıp avuçlarına

Yıldızların nurunu üzenin düşmanıyım.

Gecenin gizlediği simsiyah suçlarına

Sabahı ortak eden düzenin düşmanıyım.

Gaflet denen uykuya sessizce yatılırken

Olmazı belli yurdun temeli atılırken

Ceddinden miras kalan toprağı satılırken

Kopası dudağını büzenin düşmanıyım.

Yoksulun aç gezdiği zenginin dilendiği

Hırsızın bey sayılıp merdin vergilendiği

Suçun para ettiği ?hiç?in sergilendiği

Adına dünya denen müzenin düşmanıyım.

Vurulup ak alnından şerefiyle yatanın

Bedenini yurdunun toprağına katanın

Bayrağının rengini kandan almış vatanın

Ruhunu damla damla süzenin düşmanıyım.

Yarasına tuz basmak yetmez gibi acının

İçine tükürdüler ? Enel Hak ? ilacının

Bense sonsuza kadar,günahsız Hallacı'nın

Derisini namertçe yüzenin düşmanıyım.

Hâlâ silinmemişken karanlığın izleri

Yağmurları küstürüp vurdular denizleri.

Ve bir Temmuz sabahı boy veren filizleri

Önce yakıp ardından ezenin düşmanıyım.

Elinde avucunda ne kalmışsa iç edip

Maziden arta kalan her ne varsa hiç edip

Koskoca bir tarihin gerçeğini piç edip

Kapı kapı dolaşıp gezenin düşmanıyım.