Aşağıya

Hiçbir bayramı kutlamadım doyasıya

Sonrası hüzün

Hiçbir sevgiliyi beklemedim nihayetine

Sonrası ölüm

Hiçbir Tanrıyı da bulamadım

Öncesi karanlıktır ne de olsa

Tapındım bir müddet

Gereksizliğine doyunca sustum

Susmuş halim böyle

Sonra bayramları da unuttum

Sevgilileri ve Tanrıyı da

Kurban ettim zihnimi ve gönlümü

Kansız derisiz kemiksiz bir adak adadım

Ne bıçak aradım ne hançer ne de orak

Ruhsuz bir diyarda açtım sonra gözlerimi

Zihinsiz hayaller ülkesinde

Ben de geçmişi ve geleceği kutladım

Şimdiyle asla olmadı belki de işim

Kendimi kandırdım durmadan

Kalabalıkların sırtına binemedim bir türlü

Genelde ayaklarını izledim

Sonsuz ayakların sonsuz yollarında

Ne ufuktur beni cezbediyor artık

Ne de eziliyorum başların üzerinde

Kanat takmışım işte tam da şimdi

Elimde kâğıttan bir uçak

İki kanatlıyız şimdi işte

O uçuyor ben uçuyorum

Arada bir talih vursun diye başlarına

Anlarsınız işte

Aşağıya hep aşağıya ….