Aşıklar

Bakışlar yalan sözler yalan

Hayat akıp gider

Sokak lambaları şahitliğin de

Sokak lambaları ışıtıyor

Ama ısıtmıyor

Yorgun bedeni mi

İnsanlar geçip gidiyor yanım dan

Sahte aşıklarıy la

Ayaklar yine yörüyor

Yalancı sevdaları ararcasına

Solgun sararmış yüz

Üç yüz atmış derece

Dönzeriyor kafasını

Sağa sola çevirerek

Bakıyor etrafına

Gözlerini kapatıyor

Sokak ortasın da

Hep aynı sesler

Seni seviyorum

Aşığım bir tanem aşkım

Sahtece verilmiş sesler

Sağ kulaktan girip sol kulaktan çıkar

İnsan topluluğuna

İki genç gelir oturur

Ankara aşti de yanıma

İkisi de eşitme engelli

Ama sağar

Elleriyle öyle işaret dili kullanırlar

Haykırırlar aşkları

İnsanlara gerçek aşıkları

Biziz dercesine

Yine bir adam çıka gelir yanıma

Hafif ürkek sesle

Oturur yanıma

Başlar işaret dilini tercüme etmeye

Bu bizim anladığımız bir dil değildir

Tozlu insan seli için de

Gençler iki iken üç üç iken dört

Dört iken altı olurlar

Pislenmiş Ankara sokakların da

Adeta zaman duru verir

Tozlu bantlar da

Oturan iki adam üzerin de

Yaşlı adam tercüme eder

Yanın da oturan şairine

Anlatır her şeyi ince ince

Gün yüzüne çıkarır gerçek aşıkları

İşte bak şimdi seviyorum diyorlar

Birbirlerine

Herkes söz veriyor

Üçkız üç erkek

İşitme engelliler

Deli kanlı ve

Delikanlı kızlar

Tokalaşarak ayrılıyor

Tozlu raflı Ankara sokakların dan

Şiir . fotoğrafçı şair ,

19,02,2012-02-19